มิรันตี-กรกฎ ริมธาร

คล้ายคล้ายว่าคล้ายคล้าย

คล้ายคล้ายว่าผ่านมา
ความรู้สึกหวานซ่ากระทบใจ
และคล้ายคล้ายว่าผ่านไป
ความรู้สึกอ่อนไหวในตัวตน

คล้ายคล้ายว่ามาเยือน
ความหลังลางเลือนไร้เหตุผล
และคล้ายคล้ายความเจ็บเหงาในกมล
จะซุกซนซ่อนเร้นอยู่ในกาย

คล้ายคล้ายไม่เคยเกิด
ความรักเคยงามเพริดเตลิดหาย
และคล้ายคล้ายความรักนั้นอันตราย
แต่ยังยอมพลีกายตายกับมัน

คล้ายคล้ายว่าสำนึก
มิอาจจะผนึกวิถีแห่งเธอฉัน
และคล้ายคล้ายว่าเราต่างซึ่งความฝัน
จึงไม่มีวันร่วมทางได้อย่างเคยฯ

๗ พฤษภาคม ๒๕๕๑
๑๐.๔๘ น.
บ้านริมถนนสุโขทัย

เธอยังอยู่ตรงนี้ใช่ไหมเพื่อน?

เธอยังอยู่ตรงนี้ใช่ไหมเพื่อน?

ยังกลืนเดือนกินดาวต่างข้าวสาร

ยังปวดร้าวเปลี่ยวเหงาเท่าวันวาร

ยังคงเพียรเขียนตำนานอยู่ใช่ไหม?

เธอยังอยู่ตรงนี้ใช่ไหมเพื่อน?

หรือเธอเลือนลบฝันใจหวั่นไหว

หรือเธอเพียงผ่านมาเพื่อผ่านไป

หรือหัวใจเธอมิแกร่งมิกล้าพอ

ฉันยังอยู่ที่นี่ตรงนี้เพื่อน

ยังคงเหมือนเช่นเดิมมิเคยท้อ

ยังหวังสร้างสังคม – ยังเฝ้ารอ

และยังหวังต่ออำนาจแห่งถ้อยคำ

แม้มิอาจได้ดั่งหวังในชาตินี้

แต่หัวใจเสรียังร้องร่ำ

และด้วยโลกยังต้องการการจดจำ

จึงยังเพียรเขียนลำนำคำกวี ฯ

๒๘ – ๐๓ – ๕๑

บ้านริมถนนสุโขทัย